Zapłata podatku przez aktualnego właściciela przedmiotu hipoteki.
Aktualny właściciel przedmiotu hipoteki przymusowej może zapłacić zabezpieczoną kwotę podatku – zasada ta wynika z art. 62b § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Została w prowadzona do przepisów ustawy Ordynacja podatkowa od 1 stycznia 2016 r.
Zobowiązania podatkowe oraz zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę od tych zaległości podatkowych mogą zostać zabezpieczone hipoteką przymusową na nieruchomościach podatnika, stosownie do art. 34 ustawy Ordynacja podatkowa.
Zabezpieczenie hipoteczne jest skuteczne względem każdorazowego właściciela przedmiotu hipoteki. Sprzedaż nieruchomości obciążonej hipoteką nie powoduje wygaśnięcia hipoteki. Kupując nieruchomość, nabywca dokonuje zakupu z istniejącym obciążeniem.
Wierzycielowi hipotecznemu przysługuje prawo zaspokojenia się z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością (art. 65 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Zaspokojenie z przedmiotu hipoteki przymusowej następuje w trybie przewidzianym dla postępowania egzekucyjnego w administracji, chyba że z przedmiotu hipoteki jest prowadzona egzekucja przez sądowy organ egzekucyjny (art. 38a ustawy Ordynacja podatkowa).
Niemniej, aktualny właściciel przedmiotu hipoteki przymusowej może zapłacić zabezpieczoną kwotę podatku bez konieczności jej poboru w drodze egzekucji administracyjnej, na co zezwala wskazany powyżej art. 62b ustawy Ordynacja podatkowa.
W przypadku zapłacenia przez właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej należności zabezpieczonej hipoteką przymusową, organ podatkowy, który ustanowił hipotekę przymusową, wydaje temu właścicielowi przedmiotu hipoteki przymusowej (na jego wniosek) zaświadczenie o wysokości zapłaconej należności zabezpieczonej hipoteką przymusową na wzorze ZAS-HZU określonym w załączniku nr 9 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 5). W części A zaświadczenia ZAS-HZU wpisuje się dane właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej, który zapłacił należności zabezpieczone hipoteką przymusową. W części B zaświadczenia ZAS-HZU wpisuje się dane podatnika, którego należności zostały zabezpieczone hipoteką przymusową.
Dzień dobry, poszukuję pomocy w zakresie egzekucji podatku od nieruchomości. Jeśli jest taka możliwość, czy mogłaby się Pani pochylić nad takim tematem:
Osoba prawna posiada zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2018-2024, które zostały zabezpieczone wpisem hipoteki przymusowej na nieruchomości. Według danych w KRS ostatnie sprawozdanie finansowe zostało złożone 18/04/2017 za 2016 r., Spółka nie posiada adresu siedziby, a nieruchomość, która została podana jako adres oddziału firmy została przez komornika sprzedana w drodze licytacji. Z uwagi na niedostateczną wysokość sumy uzyskanej z egzekucji organ podatkowy nie został zaspokojony. Po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości sąd w kwietniu 2026 r. wykreślił hipoteki organu podatkowego. Z informacji uzyskanych od Urzędu Skarbowego wynika,
że Spółka nie posiada mienia pod adresami wskazanymi dotychczas w KRS, jedyna nieruchomość posiadana przez Spółkę została sprzedana w trybie licytacji. W 2019 r. Firma została wykreślona z rejestru podatników VAT, a w 2021 r. uchylono numer NIP. Czynności podejmowane w celu zajęć rachunków bankowych okazały się nieskuteczne – zamknięcie kont. Urząd skarbowy w 2024 r. umorzył postępowania egzekucyjne w związku z brakiem majątku ruchomego, nieruchomości, niespłaconych wierzytelności, praw majątkowych i środków finansowych Spółki, co do których można by skierować i prowadzić skuteczną egzekucję. Organ podatkowy nie ma żadnych dodatkowych informacji o Podatniku. Za umorzone postępowania egzekucyjne zostały nałożone na urząd koszty. Jak w tej sytuacji powinien postąpić organ podatkowy? Czy można umorzyć z urzędu zaległości w podatku od nieruchomości w trybie art. 67d § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej? Jak badać zaistnienie przesłanki, o którym mowa w przepisie „zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne”, czy informacje pozyskane z Urzędu Skarbowego są wystarczające, czy organ podatkowy powinien podjąć dodatkowe działania? Czy taka decyzja pozostaje w aktach sprawy z uwagi na brak adresu wpisanego w KRS, czy należy jednak wysłać ją na ostatni znany adres ze świadomością, że nikt jej nie odbierze i wróci do organu podatkowego jako dwukrotnie awizowana? A może zaległości powinny zostać w części odpisane z ksiąg jako przedawnione ? Jak w takiej sytuacji liczyć termin do przedawnienia zaległości biorąc pod uwagę zapis art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej?