Wezwanie z art. 155 i art. 169 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wezwanie na podstawie art. 155 ustawy Ordynacja podatkowa i wezwanie na podstawie art. 169 ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się w dwóch odmiennych sytuacjach.

Wezwanie z art. 169 ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się w przypadku, gdy podanie (wniosek), nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, czyli nie spełnia ustawowych wymogów formalnych, np. brak we wniosku podpisu, brak sprecyzowanego żądania czy brak wymaganych przepisami prawa załączników. Wezwanie z art. 169 ustawy Ordynacja podatkowa nie dotyczy treści sprawy, dotyczy wyłącznie formalnej poprawności podania. Organ podatkowy, w takim przypadku wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni. Brak odpowiedzi na wezwanie i nieusunięcie braków powoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Natomiast wezwanie stosowane na podstawie art. 155 ustawy Ordynacja podatkowa ma zupełnie inny charakter. Wezwanie stosuje się w trakcie toczącego się postępowania podatkowego i służy do ustalenia stanu faktycznego danej sprawy lub rozstrzygnięcia sprawy. Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań, przedłożenia dokumentów lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie. Wezwanie z art. 155 ustawy Ordynacja podatkowa ma zatem charakter merytoryczny i dowodowy. Brak odpowiedzi na wezwanie nie powoduje zakończenia postępowania podatkowego, w określonych sytuacjach może prowadzić do zastosowania sankcji w postaci kary porządkowej.