Decyzja wymiarowa z nadrukiem imienia i nazwiska jest decyzją, a nie wydrukiem lub kserokopią bez podpisu.

Opublikowano przez

W wyroku z 10 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 65/23 WSA w Łodzi wyjaśnił, że w myśl obowiązującego od 1 stycznia 2016 r. art. 210 § 1a ustawy Ordynacja podatkowa decyzja w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, podatku rolnym lub podatku leśnym, w tym w formie łącznego zobowiązania pieniężnego, sporządzana z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, może zamiast podpisu własnoręcznego osoby upoważnionej do jej wydania, zawierać podpis mechanicznie odtwarzany tej osoby lub nadruk imienia i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym osoby upoważnionej do jej wydania.

Takie stanowisko ma oparcie zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym, gdzie podnosi się, że – co do zasady – każda decyzja wymiarowa wygenerowana przez specjalistyczny program komputerowy może być „podpisana” podpisem mechanicznie odtworzonym lub nadrukiem imienia i nazwiska z podaniem stanowiska służbowego (por. L. Etel, Coroczny wymiar podatków lokalnych – wybrane problemy, w: [PPLiFS 2018/2/6-13] oraz, że „przepis art. 210 1a ustawy Ordynacja podatkowa odnosi się do sytuacji, w której określone decyzje podatkowe sporządzone są wykorzystaniem systemu teleinformatycznego” (por. wyrok NSA z 28.09.2017r., II FSK 1199/17, LEX nr 2394071).

W przypadku takich decyzji art. 210 § 1a Ordynacji podatkowej pozwala na ich podpisywanie w ten sposób, że zamiast podpisu własnoręcznego osoby upoważnionej do jej wydania, umieszcza się na niej podpis mechanicznie odtwarzany tej osoby lub nadruk imienia i nazwiska wraz ze stanowiskiem służbowym osoby upoważnionej do jej wydania. Takie decyzje są decyzjami w rozumieniu art. 207 Ordynacji podatkowej, a nie wydrukiem lub kserokopią bez podpisu.

Skoro decyzje organu pierwszej instancji zostały sporządzone z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego i dotyczą podatku od nieruchomości, to w myśl art. 210 § 1a ustawy Ordynacja podatkowa nie było konieczności umieszczania na nich podpisu osoby uprawnionej. Wystarczył nadruk imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania. Dlatego Sąd stwierdza, iż ww. decyzje organu pierwszej instancji posiadają wszystkie wymagane prawem elementy – wynikające z regulacji zawartych w treści art. 210 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz 210 § 1a ustawy Ordynacja podatkowa.