Podatek od środków transportowych a upadłość podatnika.

Opublikowano przez

Dzisiaj, w poniedziałek 16 lutego br. upływa termin złożenia deklaracji na podatek od środków transportowych na 2026 r. oraz termin płatności I raty 2026 r. podatku od środków transportowych.

W wyroku z 8 października 2025 r. sygn. akt I SA/Gl 460/25 WSA w Gliwicach rozpatrując sprawę podatku od środków transportowych podatnika w upadłości wskazał:

Przepis art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jednoznacznie wskazuje, że obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży na właścicielu tych środków. Zaznaczyć trzeba, że fakt ogłoszenia upadłości nie ma wpływu na kwestię prawa własności. Majątek nadal należy do upadłego, który pozostaje podmiotem praw i obowiązków (w tym podatkowych) dotyczących składników tego majątku. Ogłoszenie upadłości nie prowadzi do wygaśnięcia obowiązku podatkowego w zakresie podatku od środków transportowych ani też zmiany podmiotu obciążonego tym podatkiem. Obowiązek ciąży na spółce, a jego realizacja została powierzona syndykowi.

Upadłość podmiotu nie jest zmianą podmiotową. Upadłość nie prowadzi do następstwa prawnego, a syndyk jest tylko podmiotem zarządzającym majątkiem upadłego. Z tych faktów wynika, że działając imieniem spółki realizuje ciążące na takim podmiocie obowiązki w podatku.

Dla postępowania podatkowego, zmierzającego do określenia podatku od środków transportowych ogłoszenie upadłości i sporządzenie spisu inwentarza nie ma znaczenia, zwłaszcza nie może uchylać istnienia i konieczności zapłaty podatku. Z tego punktu widzenia nietrafny jest argument skargi wskazujący na fizyczny brak naczep i ich nie wydanie oraz nieujawnienie faktu ich posiadania syndykowi. Zaistnienie takiej sytuacji może rodzić odpowiedzialność między podmiotem stawianym w stan upadłości, a syndykiem natomiast nie ma żadnego znaczenia dla spraw rozpoznawanych przez Sąd (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 13 maja 2008 r., I SA/Rz 223/08, LEX nr 489064 i utrzymujący go w mocy wyrok NSA z 14 stycznia 2010 r., II FSK 1376/08, LEX nr 595763).