Podatek od nieruchomości, rolny i leśny płatny jednorazowo.

Opublikowano przez

Jeżeli kwota podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego za cały rok 2026 nie przekracza 100 zł, podatku nie dzieli się na raty. Całość podatku wpłaca się jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty, czyli do 16 marca 2026 r.

Zasada ta jest zapisana jest w przepisach art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 6a ust. 10a ustawy o podatku rolnym oraz art. 6 ust. 7a ustawy o podatku leśnym, zgodnie z którymi w przypadku gdy kwota podatku nie przekracza 100 zł, podatek jest płatny jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty.

Zasada ta dotyczy zarówno podatku od nieruchomości , podatku rolnego i podatku leśnego od osób fizycznych i osób prawnych. Jeśli na w jednej decyzji (na łączne zobowiązanie pieniężne) widnieje podatek rolny, leśny i od nieruchomości, limit 100 zł odnosi się do łącznej kwoty tych zobowiązań, a nie każdego podatku z osobna.

W zakresie jednorazowej płatności podatku od nieruchomości , podatku rolnego i podatku leśnego Ministerstwo Finansów w pismach poniższych wskazało co następuje:

W piśmie z 13 listopada 2015 r. znak: PL-LS.833.21.2015 w sprawie stosowania od  1 stycznia 2016 r. nowych przepisów dotyczących niewszczynania i umarzania postępowań ze względu na niską wartość zobowiązania podatkowego oraz jednorazowej wpłaty podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości:

W pkt V, na pytanie: „Jak postępować w przypadku zmian w trakcie roku podatkowego, gdy po zmianie podatek przekroczy 100 zł (np. o 20 zł – czy wtedy 20 zł jest dzielone na raty) lub gdy się zmniejszy (wtedy płatność w terminie pierwszej raty)?„

Przepis art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest lex specialis w stosunku do zapisów art. 6 ust. 7 zdanie 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego) oraz do art. 6 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (podatnicy obowiązani są wpłacać obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości – bez wezwania – na rachunek właściwej gminy, w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminie do dnia 15. każdego miesiąca, a za styczeń do dnia 31 stycznia). Wskazane przepisy dotyczą zasadniczego sposobu i terminu płatności podatku, odpowiednio przez osoby fizyczne oraz osoby prawne, który polega na płatności w ratach (czterech lub dwunastu) proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego. Przepisy te mają swoje odpowiedniki w ustawie o podatku rolnym oraz ustawie o podatku leśnym.

Art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ma zastosowanie do sytuacji, gdy kwota podatku od nieruchomości, wynikająca z przepisów prawa, wynosi maksymalnie 100 zł. Przez kwotę podatku, o której mowa w tym przepisie, należy rozumieć pewną sumę pieniędzy należną z tytułu podatku stanowiącą liczbowe określenie wartości podatku.

W hipotezie art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ustawodawca odwołuje się do pojęcia kwoty podatku (jako publicznoprawnego, nieodpłatnego, przymusowego oraz bezzwrotnego świadczenia pieniężnego na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikającego z ustawy podatkowej – art. 6 Ordynacji podatkowej), a nie do kwoty całego zobowiązania podatkowego. Jeżeli świadczenie pieniężne z tytułu podatku od nieruchomości nie przekracza 100 zł, to w każdym przypadku jest płatne jednorazowo, w terminie najbliższej raty – niezależnie od tego czy wynika z „pierwotnej” decyzji, czy też z decyzji podwyższającej wysokość zobowiązania podatkowego na rok podatkowy.

Takiej interpretacji nie stoi na przeszkodzie zapis art. 3 pkt 3 lit. b Ordynacji podatkowej wskazujący, że przez podatki rozumie się również raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach. Zapis ten uregulował sytuację, gdy przepisy ustawy wskakują wyraźnie na ratalną płatność podatku. Natomiast art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wprowadza ewidentną zasadę, jednorazowej płatności określonej sumy pieniężnej (kwoty podatku) do 100 zł.

Celem wprowadzenia tego przepisu było przede wszystkim zmniejszenie kosztów poboru podatków oraz uproszczenie zasad płatności, poprzez wyeliminowanie konieczności dokonywania kilkukrotnej płatności, gdyż podatnicy często wpłacali jednorazowo niewielkie kwoty podatków.

Jeżeli pierwotne zobowiązanie osoby fizycznej za rok podatkowy (100 zł) zostało zapłacone w marcu, a następnie w czerwcu ustalono, iż zobowiązanie na rok podatkowy powinno wynosić 120 zł, to 20 zł powinno zostać zapłacone do 15 września.

Podobnie w przypadku, gdy wysokość zobowiązania podatkowego osoby fizycznej ze 120 zł (rozłożonych na 4  raty po 30 zł) uległa w czerwcu obniżeniu do 100 zł, to pozostałe do zapłaty 40 zł powinno zostać zapłacone do 15 września. Dwie raty zostały zapłacone w terminach i wysokościach wynikających z obowiązującej decyzji (przed jej zmianą) zgodnie z przepisami ustawy podatkowej. Natomiast termin jednorazowej wpłaty pozostałej kwoty podatku, stanowiącej różnicę  pomiędzy już zapłaconymi ratami, a całością zobowiązania podatkowego (wynikającego z nowej decyzji), został ustalony na podstawie art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W piśmie z 5 stycznia 2016 r. znak sprawy PL-LS.834.130.2015 w  sprawie wykładni przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, które obowiązujących od dnia 1 stycznia 2016 r. w związku ze zmianami wynikającymi z ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw w Pkt II:

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w przypadku, gdy kwota podatku nie przekracza 100 zł, podatek jest płatny jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty. Przepis ten należy traktować jako lex specialis wobec art. 6 ust. 7 i art. 6 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, z których wynikają terminy płatności podatku od nieruchomości. Są to: 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego dla osób fizycznych a dla osób prawnych: 15 dzień każdego miesiąca i 31 stycznia – za styczeń.

Każdy z tych terminów może być „terminem płatności pierwszej raty”, o którym mowa w art. 6 ust. 11a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Niemniej zauważyć należy, że zgodnie z art. 47 ustawy – Ordynacja podatkowa, jeżeli przepisy prawa podatkowego określają kalendarzowo terminy płatności podatku, zaliczki na podatek lub raty podatku, a decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie została doręczona co najmniej na 14 dni przed terminem płatności podatku, pierwszej zaliczki na podatek lub pierwszej raty podatku, obowiązuje termin określony w § 1 tego przepisu, tj. 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Stąd też w sytuacji, gdy organ podatkowy wyda decyzję na podatek od nieruchomości na dany rok w grudniu, tj. po upływie terminów określonych w art. 6 ust. 7 i art. 6 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, to niezależnie od tego, czy kwota ustalonego podatku będzie wyższa niż 100 zł czy niższa od tej kwoty, obowiązywać będzie termin zapłaty podatku wynikający z art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej, czyli 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji – z uwagi na upływ terminów określonych kalendarzowo.